Rozdział IV :

Dedykacja dla :  Justyny . ;*  Mery . ;*  i Agaty (@agataXox) ;*

***Z PERSPEKTYWY AGATY***

- Nie, to nie mogło się zdarzyć naprawdę. Czy ona zrobiła to specjalnie ? A jeśli tak , to dlaczego? Przecież właśnie zaczęły spełniać się jej marzenia! Nie, ona na pewno nie zrobiła tego celowo! – tysiące pytań i wątpliwości nurtowało mój umysł. Nie mogłam uwierzyć, że to się stało naprawdę.

- Ona nie może nas zostawić , nie teraz !

***Z PERSPEKTYWY ZAYNA***

- Nie wiem co się dzieje z Niallem. Od czasu koncertu chodzi przybity. Może powinienem zapytać co mu jest? W końcu to mój przyjaciel. Tak, właśnie tak zrobię. – postanowiłem.

***Z PERSPEKTYWY NIALLA***

-Przecież obiecała. OBIECAŁA. Mówiła, że przyjdzie. Na pewno nie zrobiła mi tego na złość .Ona taka nie jest. A co jeśli coś jej się stało? Jeśli dopadł ją jakiś zboczeniec , albo psychopata z piłą łańcuchową.? [ty wiesz xDD] Przecież było już późno i wgl. O. Idzie Zayn. Ciekawe, czego chce. Nie chce mi się  z nikim rozmawiać.

- Hej Niall.

- Siema Zayn.

- Możemy pogadać?

- Czy to coś pilnego?

- Tak, bardzo pilna sprawa.

- To siadaj.

- Eyy.. ale nie tu . Chodź do parku. Nie chcę , żeby ktoś nas podsłuchiwał.

-Ok. Będę za 15 minut.

- Czego on chce? – pomyślałem.- Jest jakiś podejrzanie dziwny. Może się czegoś domyśla?

***W PARKU***

- O ! Hej . Dobrze , że przyszedłeś.

- Dobrze, już dobrze. To o czym chcesz tak pilnie rozmawiać ? – zapytałem prawie bezczelnie , bo nie chciało mi się  z nikim gadać.

Na Zaynie nie zrobiło to, widocznie, żadnego wrażenia. Powiedział:

-Czy mógłbyś mi wytłumaczyć, co się z tobą dzieje  ?! Od koncertu  snujesz się tylko jak cień . Nie ma w tobie żadnego życia !

- Eee.. wydaje ci się. – odpowiedziałem wymijająco .

- Niall! Widzę , że coś się dzieje. Znam cię od dawna i nie zachowujesz się normalnie! – krzyknął Zayn.

-Dobrze. Powiem ci. Mam nadzieję , że mogę ci zaufać?

-Oczywiście, przecież jestem twoim przyjacielem.

-Hmm.. Jakby to powiedzieć. . .

- Jak najprościej . – wtrącił mi się Zayn.

-Hmm . . Nathalie. Powiedziała , że przyjdzie. Obiecała.

- Tak myślałem, że ci o nią chodzi. Ale nie przejmuj się. Na świecie jest jeszcze wiele innych dziewczyn.

- Zayn.. . Nie rozumiesz , że to ta jedyna. Może to będzie wydawać ci się dziwne, bo dopiero znam ją zaledwie 3 dni. Ale ona ma w sobie coś takiego, coś co mnie do niej przyciąga.

-Tak, rozumiem cię. Dzwoniłeś chociaż do niej?

-Chyba ze sto razy. Nie odbiera.

- Wiesz co . Chyba wiem jak ci pomóc. – uśmiechnął się.

-Naprawdę? Jak?

-Pamiętasz jak dziewczyny były u nas w hotelu? Wtedy jak byłeś na górze z Nati to zdobyłem numer do Agaty. To najlepsza przyjaciółka Nathalie. Może ona wie co się z nią dzieje ? Dam ci jej numer i zadzwoń do niej . Musi  ci się udać !!

-Zayn . Jesteś kochany. Nie mógłbym sobie wyobrazić lepszego przyjaciela. – rzuciłem mu się na szyję.

- Oj tam , Niall. Dla ciebie wszystko.

*** KILKA MINUT PÓŹNIEJ ***

- Muszę zadzwonić. Nie stchórzę. – myślałem. – Idioto , weź się w garść. Zadzwoń! Ona na pewno cię potrzebuje !

- Dobra dzwonię ! –dodałem sobie otuchy.

Wykręciłem numer.  Po dwóch sygnałach odebrała.

-Halo. – powiedziała.

-Hej.  Dodzwoniłem się do Agaty?

 -Tak , to ja . Kto dzwoni?

-To ja, Niall Horan. Chciałem się zapytać czemu nie było was na koncercie? Co z Nathalie? Czemu nie odbiera moich telefonów? – zadałem kilka pytań na raz.

- To ty nic nie wiesz?  - głos Agi posmutniał – Nata miała wypadek. Potrącił ją samochód jak szłyśmy na koncert. Jest w stanie krytycznym !

- OMÓJBOŻE! To niemożliwe ! – krzyczałem . Nie mogłem tego zrozumieć.

- To niestety prawda.

-A gdzie ona teraz jest ?

-W szpitalu. Na ulicy św. Jadwigi.

- Ok.  Dzięki.

- Nie ma za co. Hej.

-Cześć.

Jak najszybciej pojechałem do szpitala. Na miejscu powitała mnie miła recepcjonistka.

-Dobry wieczór. W czym mogę panu pomóc?

-Dobry wieczór. Chciałem się zapytać gdzie leży Nathalie Anderson.

Zaczęła szukać czegoś w komputerze i powiedziała:

-Przepraszam , ale jej nie ma w naszym szpitalu.

- W takim razie gdzie jest?

-Jakąś godzinę temu przewieziono ją do szpitala w Wielkiej Brytanii. Jakiś jej wujek jest tam cenionym chirurgiem.

-A w jakim mieście dokładniej.

- W Londynie.

-Dziękuję pani bardzo. Dobranoc.

***Z PERSPEKTYWY ZAYNA***

-Czemu tak długo nie ma Nialla? –zapytał Liam. – Przecież jutro mamy następny koncert , musi być w dobrej formie.

- Wyszedł na poszukiwanie Nando’s. – skłamałem . Nie mogłem wyjawić prawdy. Obiecałem Niallowi

-Haha .  Cały Niall . Już sobie wyobrażam jego zdziwienie gdy  zorientuje się , że w Polsce nie ma Nando’s.

Do apartamentu wpadł Niall :

-Chłopaki . Jadę do Londynu.

-Czyś ty oszalał ?! Jutro mamy koncert! –wykrzyknął Liam.

-Tak to bardzo pilna sprawa !

-Co? Nie ma Nando’s? – zaczął się śmiać.

-Ach ! ty o niczym nie wiesz ! Nathalie miała wypadek.

- Co ?!  Kiedy ?! – wykrzyknąłem tym razem ja.

- Wczoraj , jak szła na nas koncert. Jest w Londynie w szpitalu.

-Czekaj, ja też jadę z tobą. Nie zostawię cię.

-Nie Zayn. Zostań . Jutro jest koncert. Beze mnie się obejdzie. Bez ciebie nie .  Oni cię kochają.

-  Przestań pieprzyć głupoty Niall. Ciebie tez kochają. To są prawdziwi Directionerzy .  I jadę z tobą. Bez sprzeciwu !

-Dobrze Zayn jak chcesz ! 

_________________________________________________________________________________

Wiem , przepraszam , denny ten rozdział .  Zresztą jak wszystkie. ;//